Het gemis

Hoe is het daarboven, zijn jullie samen bij elkaar met gevoel en liefde als in het leven?
Of zijn jullie ieder apart, in een andere tijd gedreven.
Hier zwijgt 's avonds de telefoon.
De stilte is erg ongewoon.
De gesprekken van weleer,
ze zijn verstomd, ik hoor ze niet meer.
Soms hoor ik nog een echo van jullie stemmen in mijn hoofd
Dan voel ik mij zo blij, daarna weer even verdoofd.
Ook zie ik jullie nog in mijn dromen.
Soms vergeet ik even, dat jullie weg zijn en nog langs zullen komen.
Plots voel ik weer de pijn.
Er zijn momenten, dan wil ik bellen, iets laten weten.
Weer echt jullie dochter zijn.
Want ik was het even vergeten.
Maar de liefde die blijft, dit voel ik voor altijd.
Het is een liefde die mijn hele wezen verblijdt.
Het geeft me kracht in een moeilijke tijd, die verder gaat.
Want het leven draait door, tot ik de aarde verlaat.
Steeds zie ik jullie mij omhelzen, dit verlangen is groot.
Sterker dan het leven en mijn angst voor de dood.


©Pia de Boden-van Rijswijk



































Home
Terug naar gedichten
Gedicht mijn liefste vader
Mijn lieve vader
Gedicht papa 75 jaar
Terug naar Welkom