Mijn lieve mamma





Mijn lieve mamma

Het bericht kwam als een schrik, alweer vier maanden gelee.
Zo onverwachts via een mobiel, het was de stem van mijn nichtje.
Onderweg was ik naar U toe, om afscheid te nemen, maar nee...
het mocht niet meer baten, want ik kreeg dat korte berichtje
haar stem zei me dat de dokters hebben gedaan wat ze konden,
maar dat oma het toch niet had gehaald.
Hun oma, onze moeder, zijn lieve vrouw, wij allen heel nauw met haar verbonden,
ondergaan het grote verdriet, want haar sterven was al bepaald.
Dit verdriet is voor mij zo intens, gelijk een droom maar dan toch echt
Zij was mijn zielgenote, mijn beste vriendin en steunpilaar
Wij waren heel erg aan elkaar gehecht
Deze leegte zal altijd blijven, ik moet verder zonder haar
Maar mijn geloof versterkt mij om door te gaan
Want eens komt de dag dat wij weer herenigt zijn
Het geeft me kracht om te weten dat ik weer naast U zal staan
Toch huil ik nog steeds om U mijn lieve moeder, want het doet zoveel pijn.
Mamma U werd maar 71 jaren oud.
Maar Uw lichaam was helemaal op, totaal versleten,
Toch was U nog maar drie jaar geleden, 50 jaar getrouwd.
Nu heeft U geen pijn meer, niet meer hoesten, dit moeten wij niet vergeten!
Het moest zo zijn, dit is het lot, U moest vertrekken.
Toch ist verdrietig, want k hoor niet Uw stem meer,
niet meer Uw lach en ik mis onze gesprekken.
Die moeten wachten tot ik U weer zie op een keer.

Rust zacht lieve, liefste mamma

Je liefhebbende dochter Pia

06-10-2006

©Pia de Boden-van Rijswijk










Terug naar Overzicht mamma

Pia's Poldergeest

Terug naar Home mamma

Gedichten

Terug naar gedicht Mijn liefste moeder